Γλυκάνισος

Γλυκάνισος

Άλλες Κοινές Ονομασίες : Άνισος, Ιλίκιον, Πιμπινέλα

Λατινική ονομασία:  Pimpinella anisum

Οικογένεια: Apiaceae

Καταγωγή:  Αυτοφυές της Μεσογείου και της Νοτιοδυτικής Ασίας.

Περιγραφή:

Ο γλυκάνισος είναι ένα ετήσιο ποώδες φυτό με χαρακτηριστικό άρωμα. Ο βλαστός του φτάνει σε ύψος τα 30 με 90 εκατοστά και έχει ορθή ανάπτυξη. Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα με στρογγυλή περιφέρεια. Τα άνθη του είναι μικρά και πολυάριθμα σε ταξιανθία σκιάδιου (σχήμα που θυμίζει ομπρέλα ), σε χρώμα λευκό. Είναι ένα φυτό γνωστό από την αρχαιότητα στην Ελλάδα και καλλιεργείται για την χρήση του στην διατροφή του ανθρώπου και τις ιδιότητες του ως βότανο.  Στη χώρα μας  ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής γλυκάνισου αξιοποιείται  για προσθήκη στο τσίπουρο ως αρωματικό.

Ευεργητικές Ιδιότητες

Ο γλυκάνισος είναι ωφέλιμος για την υγεία μας, μιας και είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες και δρα στην καταπολέμηση του βήχα και άλλων προβλημάτων του αναπνευστικού  και βοηθά στην σωστή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Αρχικά είναι πλούσιος σε φυτικές ίνες και έχει σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες (18 %). Περιέχει αιθέριο έλαιο με κύριο συστατικό την ανηθόλη, ενώ περιέχει πολλά  τερπένια και φλαβονοειδή, και πέρα από τις παραπάνω δράσεις έχει αντισηπτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες. Τέλος, οι σπόροι του είναι καλές πηγές βιταμινών Α ,Β και C και περιέχουν πλήθος μετάλλων και ιχνοστοιχείων, με τον σίδηρο και το ασβέστιο να είναι στις μεγαλύτερες ποσότητες.

Θέση:

Επιλέγουμε ηλιόλουστες θέσεις. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι 50 – 75 εκατοστά, ανάλογα με την γονιμότητα του χωραφιού.

Θερμοκρασία:

Το ιδανικό εύρος θερμοκρασιών είναι 18 – 25°C, με το φυτό να αντέχει θερμοκρασίες από λίγο κάτω του 0 έως 40°C. Είναι σχετικά ανθεκτικός στις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά ευαίσθητος στον παγετό.

Χώμα:

Δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις. Ιδανικά είναι τα μέσης σύστασης και γόνιμα εδάφη με καλή αποστράγγιση.  Ιδανικό pH το όσο το δυνατόν ουδέτερο (7), ενώ ανέχεται τιμές από 6 έως 8.

Πότισμα:

Είναι φυτό ανθεκτικό στην ξηρασία, με μικρές ανάγκες σε νερό. Μπορεί να καλλιεργηθεί και ξηρικά. Σε χρονιές με παρατεταμένες περιόδους ανομβρίας επιλέγουμε να ποτίζουμε για την διατήρηση της απόδοσης. Τα ποτίσματα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι συνήθως 3, το πρώτο μετά την σπορά, το δεύτερο πριν την άνθηση και το τελευταίο μία εβδομάδα μετά το πέρας της άνθησης.

Άνθηση:

Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Συγκομιδή:

Γίνεται συνήθως τον Ιούλιο με το χέρι ή με χορτοκοπτικές μηχανές.

Λίπανση:

Χρειάζεται μόνο αν φυτευτεί σε πολύ φτωχά εδάφη. Σε διαφορετική περίπτωση η υπερβολική αζωτούχος λίπανση μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα στην απόδοση.

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται  σχεδόν αποκλειστικά με σπόρο.

Εχθροί και ασθένειες:

Οι κυριότερες ασθένειες είναι ο περονόσπορος της αμπέλου (Plasmopara viticola) και η σκληροτινίαση (Sclerotinia spp). Σε περίπτωση καλλιέργειας σε χωράφι πρέπει να γίνει αντιμετώπιση τον ζιζανίων με σκάλισμα, βοτάνισμα ή χρήση ζιζανιοκτόνων.

Tip-άκος:

  • Στην Βρετανία, χρησιμοποιούσαν κάψουλες από έλαιο γλυκάνισου σε συγκεκριμένα μέρη ατμομηχανών ώστε σε περίπτωση υπερθέρμανσης η χαρακτηριστική μυρωδιά τους να λειτουργήσει ως προειδοποίηση.
  • Στην αρχαιότητα κρεμούσαν δέσμες γλυκάνισου στην κεφαλή του κρεβατιού γιατί θεωρούσαν ότι καθαρίζει τον αέρα και αποτρέπει τους εφιάλτες.

Περιγραφή:

Ο γλυκάνισος είναι ένα ετήσιο ποώδες φυτό με χαρακτηριστικό άρωμα. Ο βλαστός του φτάνει σε ύψος τα 30 με 90 εκατοστά και έχει ορθή ανάπτυξη. Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα με στρογγυλή περιφέρεια. Τα άνθη του είναι μικρά και πολυάριθμα σε ταξιανθία σκιάδιου (σχήμα που θυμίζει ομπρέλα ), σε χρώμα λευκό. Είναι ένα φυτό γνωστό από την αρχαιότητα στην Ελλάδα και καλλιεργείται για την χρήση του στην διατροφή του ανθρώπου και τις ιδιότητες του ως βότανο.  Στη χώρα μας  ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής γλυκάνισου αξιοποιείται  για προσθήκη στο τσίπουρο ως αρωματικό.

Ευεργητικές Ιδιότητες

Ο γλυκάνισος είναι ωφέλιμος για την υγεία μας, μιας και είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες και δρα στην καταπολέμηση του βήχα και άλλων προβλημάτων του αναπνευστικού  και βοηθά στην σωστή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Αρχικά είναι πλούσιος σε φυτικές ίνες και έχει σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες (18 %). Περιέχει αιθέριο έλαιο με κύριο συστατικό την ανηθόλη, ενώ περιέχει πολλά  τερπένια και φλαβονοειδή, και πέρα από τις παραπάνω δράσεις έχει αντισηπτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες. Τέλος, οι σπόροι του είναι καλές πηγές βιταμινών Α ,Β και C και περιέχουν πλήθος μετάλλων και ιχνοστοιχείων, με τον σίδηρο και το ασβέστιο να είναι στις μεγαλύτερες ποσότητες.

Θέση:

Επιλέγουμε ηλιόλουστες θέσεις. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι 50 – 75 εκατοστά, ανάλογα με την γονιμότητα του χωραφιού.

Θερμοκρασία:

Το ιδανικό εύρος θερμοκρασιών είναι 18 – 25°C, με το φυτό να αντέχει θερμοκρασίες από λίγο κάτω του 0 έως 40°C. Είναι σχετικά ανθεκτικός στις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά ευαίσθητος στον παγετό.

Χώμα:

Δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις. Ιδανικά είναι τα μέσης σύστασης και γόνιμα εδάφη με καλή αποστράγγιση.  Ιδανικό pH το όσο το δυνατόν ουδέτερο (7), ενώ ανέχεται τιμές από 6 έως 8.

Πότισμα:

Είναι φυτό ανθεκτικό στην ξηρασία, με μικρές ανάγκες σε νερό. Μπορεί να καλλιεργηθεί και ξηρικά. Σε χρονιές με παρατεταμένες περιόδους ανομβρίας επιλέγουμε να ποτίζουμε για την διατήρηση της απόδοσης. Τα ποτίσματα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι συνήθως 3, το πρώτο μετά την σπορά, το δεύτερο πριν την άνθηση και το τελευταίο μία εβδομάδα μετά το πέρας της άνθησης.

Άνθηση:

Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Συγκομιδή:

Γίνεται συνήθως τον Ιούλιο με το χέρι ή με χορτοκοπτικές μηχανές.

Λίπανση:

Χρειάζεται μόνο αν φυτευτεί σε πολύ φτωχά εδάφη. Σε διαφορετική περίπτωση η υπερβολική αζωτούχος λίπανση μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα στην απόδοση.

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται  σχεδόν αποκλειστικά με σπόρο.

Εχθροί και ασθένειες:

Οι κυριότερες ασθένειες είναι ο περονόσπορος της αμπέλου (Plasmopara viticola) και η σκληροτινίαση (Sclerotinia spp). Σε περίπτωση καλλιέργειας σε χωράφι πρέπει να γίνει αντιμετώπιση τον ζιζανίων με σκάλισμα, βοτάνισμα ή χρήση ζιζανιοκτόνων.

Tip-άκος:

  • Στην Βρετανία, χρησιμοποιούσαν κάψουλες από έλαιο γλυκάνισου σε συγκεκριμένα μέρη ατμομηχανών ώστε σε περίπτωση υπερθέρμανσης η χαρακτηριστική μυρωδιά τους να λειτουργήσει ως προειδοποίηση.
  • Στην αρχαιότητα κρεμούσαν δέσμες γλυκάνισου στην κεφαλή του κρεβατιού γιατί θεωρούσαν ότι καθαρίζει τον αέρα και αποτρέπει τους εφιάλτες.


Δείτε περισσότερα

Καρότο

10 πράγματα για το καρότο.

Ντομάτα

Η ντομάτα είναι πλούσια σε βιταμίνες C και A