Αγάπανθος

Αγάπανθος

Λατινική ονομασία:  Agapanthus sp.

Οικογένεια: Amaryllidaceae

Καταγωγή: Νότια Αφρική

Ποικιλίες

  • Agapanthus orientalis (syn. Agapanthus praecox)
  • Agapanthus campanulatus
  • Agapanthus africanus
  • Agapanthus caulescens
  • Agapanthus inapertus ssp. pendulus ‘Graskop,
  • ’Agapanthus sp. ‘Cold Hardy White’

Ιδανικό φυτό για…:

Χρησιμοποιείται σαν κηπευτικό ή γλαστρικό φυτό.

Περιγραφή

Γνωστό και ως ο αφρικάνικος κρίνος του Νείλου ο αγάπανθος είναι ένα διαδεδομένο καλλωπιστικό ποώδες φυτό που δεν ξεπερνά τα 1,5 μέτρα ύψος. Ανάλογα με την ποικιλία μπορεί να είναι πολυετούς ή ετήσιας βλάστησης. Τα φύλλα είναι μακρόστενα με αποχρώσεις του πράσινου που διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία. Ανάλογα με την ποικιλία αλλάζουν και τα χρώματα των ανθέων. Οι κύριες αποχρώσεις είναι το μπλε και το μοβ, αλλά υπάρχουν και ποικιλίες με ροζ και λευκά άνθη. Στο τέλος της άνθησης παράγονται πράσινες κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους.

Θέση

Ο αγάπανθος χρειάζεται 6 – 8 ώρες την ημέρα έκθεση στον ήλιο, οπότε φυτεύεται σε ηλιόλουστες θέσεις. Σε πολύ ζεστές περιοχές μπορεί να φυτευτεί και σε ημισκιά για προστασία από την ξηρασία το Καλοκαίρι.

Θερμοκρασία

Οι πολυετείς ποικιλίες δεν αντέχουν τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του Χειμώνα. Αντιθέτως οι ετήσιες επειδή δεν διατηρούν υπέργεια μέρη κατά την περίοδο των παγετών μπορούν να επιβιώσουν σε θερμοκρασίες έως και – 15°C.

Χώμα

Μπορεί να ευδοκιμήσει σε όλους τους τύπους εδάφους, αρκεί να παρέχεται καλή στράγγιση. Το Agapanthus africanus ευδοκιμεί καλύτερα σε όξινα εδάφη ενώ τα υπόλοιπα δεν έχουν προτίμηση σε ιδανικό pH. Η προσθήκη χούμου κατά τη φύτευση ευνοεί καλύτερη ανάπτυξη.

Πότισμα

Χρειάζεται συχνό πότισμα, τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα. Το Καλοκαίρι πρέπει να ποτίζεται πιο συχνά καθώς η ξηρασία εμποδίζει την άνθηση. Το Χειμώνα παύουμε να ποτίζουμε μέχρι να αρχίσει η επόμενη βλαστική περίοδος.

Άνθηση

Η άνθηση αρχίζει από τα μέσα του Καλοκαιριού και διαρκεί έως το Φθινόπωρο.

Λίπανση

Λιπαίνουμε 2 φορές το χρόνο, μια φορά στην αρχή της Άνοιξης και μια φορά στην αρχή του Καλοκαιριού  με ισορροπημένο λίπασμα. Ενδεικτικά αναφέρεται το 5-5-5 και το 10-10-10.

Κλάδεμα

Στις ετήσιες ποικιλίες αφαιρούμε τα φύλλα από τη βάση τους όταν αυτά αρχίσουν να ξεραίνονται στο τέλος του Φθινοπώρου. Μπορούμε να καλύψουμε το έδαφος με άχυρο για καλύτερη διατήρηση των ριζωμάτων. Κατά την διάρκεια της Άνοιξης μπορούμε να αφαιρούμε τα ξερά άνθη, ώστε η ζωτικότητα του φυτού να αξιοποιηθεί για περαιτέρω ανάπτυξη και άνθηση αντί για παραγωγή σπόρου.

!Ο χυμός του φυτού μπορεί να προκαλέσει κνησμό σε άτομα με ευαίσθητη επιδερμίδα. Κατά το κλάδεμα φοράμε πάντα γάντια.!

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με διαίρεση των ριζωμάτων ή με σπόρο

Ριζώματα:

  • Διαιρούμε το ρίζωμα στο τέλος της Άνοιξης λίγο πριν την άνθηση.
  • Φροντίζουμε να υπάρχουν οφθαλμοί που έχουν πετάξει λίγη βλάστηση στην κορυφή του ριζώματος.
  • Αποφεύγουμε να διαιρούμε τα φυτά συχνά καθώς μειώνεται η ποσότητα ανθέων που μπορεί να παράγει ο αγάπανθος.
  • Τυπικά μπορούμε να πολλαπλασιάζουμε το φυτό με διαίρεση κάθε 4 – 6 χρόνια.

Σπόρος:

  • Συλλέγουμε τις κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους όταν γίνονται καφέ το Φθινόπωρο.
  • Αφήνουμε να ξεραθούν, ώστε να ανοίξουν από μόνες τους.
  • Φυλάμε τους σπόρους σε δροσερό, ξηρό μέρος και φυτεύουμε την Άνοιξη σε θερμοκρασία 15°C.
  • Τα φυτάρια τον πρώτο χρόνο πρέπει να προστατευτούν από το κρύο του Χειμώνα.
  • Τα φυτάρια που προέρχονται από σπόρο χρειάζονται περίπου 3 χρόνια για να ανθήσουν.

Προσοχη!Τα ριζώματα προκαλούν δυσλειτουργίες στον οργανισμό αν φαγωθούν. Να αποφεύγεται η επαφή τους με κατοικίδια ή μικρά παιδιά!

Εχθροί και Ασθένειες

Δεν έχει σημαντικούς εχθρούς. Μπορεί να εμφανιστούν σαλιγκάρια στα φύλλα του αλλά δεν τρέφονται από αυτά. Τα παλιά φυτά μπορεί να εμφανίσουν κίτρινες ραβδώσεις στα φύλλα λόγω ίωσης αλλά δεν επηρεάζεται αρνητικά η άνθηση και η ανάπτυξη του φυτού.

Tip-άκος

  • Λιπάσματα με υψηλή συγκέντρωση αζώτου καθυστερούν ή εμποδίζουν την άνθηση.

Ποικιλίες

  • Agapanthus orientalis (syn. Agapanthus praecox)
  • Agapanthus campanulatus
  • Agapanthus africanus
  • Agapanthus caulescens
  • Agapanthus inapertus ssp. pendulus ‘Graskop,
  • ’Agapanthus sp. ‘Cold Hardy White’

Ιδανικό φυτό για…:

Χρησιμοποιείται σαν κηπευτικό ή γλαστρικό φυτό.

Περιγραφή

Γνωστό και ως ο αφρικάνικος κρίνος του Νείλου ο αγάπανθος είναι ένα διαδεδομένο καλλωπιστικό ποώδες φυτό που δεν ξεπερνά τα 1,5 μέτρα ύψος. Ανάλογα με την ποικιλία μπορεί να είναι πολυετούς ή ετήσιας βλάστησης. Τα φύλλα είναι μακρόστενα με αποχρώσεις του πράσινου που διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία. Ανάλογα με την ποικιλία αλλάζουν και τα χρώματα των ανθέων. Οι κύριες αποχρώσεις είναι το μπλε και το μοβ, αλλά υπάρχουν και ποικιλίες με ροζ και λευκά άνθη. Στο τέλος της άνθησης παράγονται πράσινες κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους.

Θέση

Ο αγάπανθος χρειάζεται 6 – 8 ώρες την ημέρα έκθεση στον ήλιο, οπότε φυτεύεται σε ηλιόλουστες θέσεις. Σε πολύ ζεστές περιοχές μπορεί να φυτευτεί και σε ημισκιά για προστασία από την ξηρασία το Καλοκαίρι.

Θερμοκρασία

Οι πολυετείς ποικιλίες δεν αντέχουν τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες του Χειμώνα. Αντιθέτως οι ετήσιες επειδή δεν διατηρούν υπέργεια μέρη κατά την περίοδο των παγετών μπορούν να επιβιώσουν σε θερμοκρασίες έως και – 15°C.

Χώμα

Μπορεί να ευδοκιμήσει σε όλους τους τύπους εδάφους, αρκεί να παρέχεται καλή στράγγιση. Το Agapanthus africanus ευδοκιμεί καλύτερα σε όξινα εδάφη ενώ τα υπόλοιπα δεν έχουν προτίμηση σε ιδανικό pH. Η προσθήκη χούμου κατά τη φύτευση ευνοεί καλύτερη ανάπτυξη.

Πότισμα

Χρειάζεται συχνό πότισμα, τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα. Το Καλοκαίρι πρέπει να ποτίζεται πιο συχνά καθώς η ξηρασία εμποδίζει την άνθηση. Το Χειμώνα παύουμε να ποτίζουμε μέχρι να αρχίσει η επόμενη βλαστική περίοδος.

Άνθηση

Η άνθηση αρχίζει από τα μέσα του Καλοκαιριού και διαρκεί έως το Φθινόπωρο.

Λίπανση

Λιπαίνουμε 2 φορές το χρόνο, μια φορά στην αρχή της Άνοιξης και μια φορά στην αρχή του Καλοκαιριού  με ισορροπημένο λίπασμα. Ενδεικτικά αναφέρεται το 5-5-5 και το 10-10-10.

Κλάδεμα

Στις ετήσιες ποικιλίες αφαιρούμε τα φύλλα από τη βάση τους όταν αυτά αρχίσουν να ξεραίνονται στο τέλος του Φθινοπώρου. Μπορούμε να καλύψουμε το έδαφος με άχυρο για καλύτερη διατήρηση των ριζωμάτων. Κατά την διάρκεια της Άνοιξης μπορούμε να αφαιρούμε τα ξερά άνθη, ώστε η ζωτικότητα του φυτού να αξιοποιηθεί για περαιτέρω ανάπτυξη και άνθηση αντί για παραγωγή σπόρου.

!Ο χυμός του φυτού μπορεί να προκαλέσει κνησμό σε άτομα με ευαίσθητη επιδερμίδα. Κατά το κλάδεμα φοράμε πάντα γάντια.!

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με διαίρεση των ριζωμάτων ή με σπόρο

Ριζώματα:

  • Διαιρούμε το ρίζωμα στο τέλος της Άνοιξης λίγο πριν την άνθηση.
  • Φροντίζουμε να υπάρχουν οφθαλμοί που έχουν πετάξει λίγη βλάστηση στην κορυφή του ριζώματος.
  • Αποφεύγουμε να διαιρούμε τα φυτά συχνά καθώς μειώνεται η ποσότητα ανθέων που μπορεί να παράγει ο αγάπανθος.
  • Τυπικά μπορούμε να πολλαπλασιάζουμε το φυτό με διαίρεση κάθε 4 – 6 χρόνια.

Σπόρος:

  • Συλλέγουμε τις κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους όταν γίνονται καφέ το Φθινόπωρο.
  • Αφήνουμε να ξεραθούν, ώστε να ανοίξουν από μόνες τους.
  • Φυλάμε τους σπόρους σε δροσερό, ξηρό μέρος και φυτεύουμε την Άνοιξη σε θερμοκρασία 15°C.
  • Τα φυτάρια τον πρώτο χρόνο πρέπει να προστατευτούν από το κρύο του Χειμώνα.
  • Τα φυτάρια που προέρχονται από σπόρο χρειάζονται περίπου 3 χρόνια για να ανθήσουν.

Προσοχη!Τα ριζώματα προκαλούν δυσλειτουργίες στον οργανισμό αν φαγωθούν. Να αποφεύγεται η επαφή τους με κατοικίδια ή μικρά παιδιά!

Εχθροί και Ασθένειες

Δεν έχει σημαντικούς εχθρούς. Μπορεί να εμφανιστούν σαλιγκάρια στα φύλλα του αλλά δεν τρέφονται από αυτά. Τα παλιά φυτά μπορεί να εμφανίσουν κίτρινες ραβδώσεις στα φύλλα λόγω ίωσης αλλά δεν επηρεάζεται αρνητικά η άνθηση και η ανάπτυξη του φυτού.

Tip-άκος

  • Λιπάσματα με υψηλή συγκέντρωση αζώτου καθυστερούν ή εμποδίζουν την άνθηση.


Δείτε περισσότερα

Πενισέτο

Ένα κομψό αγρωστώδες φυτό με τεράστια ποικιλομορφία στα χαρακτηριστικά του.

Θυμάρι

Από το θυμάρι φτιάχνεται και το θυμαρίσιο μέλι.